Powiedz: TAK CHCĘ ŻYĆ!

Etykietki to jeden z tematów poruszanych w różnych książkach zawierających przemyślenia Anthonego de Mello.

Wciąż zwracał uwagę, by bardziej skupiać się na istocie człowieczeństwa, a nie na tym, kim w opinii ludzkiej, czy też społecznej, jest konkretna osoba. Jestem tym, albo tamtym. To sprawia, że w umyśle patrzącego pojawia się od razu cały zapis dotyczący danego określenia.

Prawnik, policjant, wojskowy, duchowny, nauczyciel, sekretarka, sędzia, piłkarz itp – to tylko nazwy.
Każdy, kto piastuje jedno z tych stanowisk, też jest zwykłym człowiekiem. Czemu jednemu przypisuje się inne cechy, niż pozostałym, łącząc go z danym zawodem? Jednemu wybacza się potknięcia, innego skazuje na więzienie. Czy to tylko niesprawiedliwość? Czy może ludzka ślepota?

Codziennie na całym świecie toczą się rozmowy o innych.
Oceniamy, krytykujemy, obwiniamy i oczyszczamy  zarzutów. Czym się kierujmy?

Read the rest of this entry »

Kiedy przeczytałem tę historię, pomyślałem, że i jedna i druga opcja jest dobra. Ważne jednak, by nie wpadać w skrajności. Sporo też zależy od tego, czego dotyczy dana decyzja. Nie lubię osobiście uogólnień.

Ciekaw jestem, jakie jest Wasze zdanie na temat poruszony w mądrej opowieści S. Ramakriszny. Kilka słów w komentarzu nie musi być poprzedzone wnikliwą analizą tematu, ani wieloletnimi studiami. Wystarczy pierwsza myśl:))

"Dwaj przyjaciele, siedzący na przyzbie, usłyszeli, że w jakimś stawie pełno jest wielkich ryb.

Pierwszy zaczął działać tak:
Najpierw upewnił się, czy wiadomość jest prawdziwa, następnie pogadał z paroma rybakami, a wreszcie dopytał się, jakiej najlepiej użyć przynęty.

Drugi zaś zrobił tak:
Chwycił szybko pierwszy lepszy kij, po drodze złapał parę muszek. Popędził do stawu i zarzucił wędkę.

Kiedy pierwszy z nich przyszedł nas staw, drugi już miał kubeł pełen wielkich ryb. Jemu zaś pozostała tylko drobnica."

Pier D'Aubrigy "Kamyki i perły"

Nie pamiętam od kiedy dokładnie zacząłem żyć swoją przyszłością, zamiast zajmować się tym, co akurat w danej chwili robię. Nie wiem też, kto mnie tego nauczył, a oduczył naturalnego odruchu ŻYCIA. Bo życie toczy się tu, a nie w przyszłości, czy w przeszłości.

Jeśli wciąż jestem niemal całym sobą obecny w przyszłości, albo w historii, która dawno minęła, to tak naprawdę nie żyję. Nie mam mnie tu, gdzie powinienem być. Lunatykuję, zamiast żyć na jawie.

Oczywiste, prawda? Ale czy możliwe do przełożenia to na konkretne, Twoje życie przez 24 godziny na dobę? Sprawdź. Jeśli Ci się nie uda, zadaj sobie pytanie, co jest ważniejsze od tego, co teraz robisz, bądź powinieneś robić.

To po to, by się nie okazało, że nigdy nie było Cie w "domu" zwanym Twoim życiem.

"Pewien człowiek poprosił Bayazida, aby wziął go na ucznia.

- Jeśli tym, czego szukasz jest Prawda – rzekł Bayazid – musisz wypełnić pewne wymagania i obowiązki, którymi zostaniesz obarczony.

- Jakie?

- Będziesz musiał przynosić wodę, rąbać drzewo i zajmować się domem i gotowaniem.

- Ależ ja poszukuję Prawdy, nie zatrudnienia - rzekł ten człowiek i odszedł.

Wkrótce po śmierci Moksze, rabin Mendel z Kotyk, spytał jednego z jego uczniów:

- Co stanowiło najważniejszą rzecz dla waszego nauczyciela?

Uczeń zastanowił się chwilę i powiedział:

- Najważniejsze było to, czym właśnie zajmował się w danej chwili.

Anthony de Mello "Modlitwa żaby"

…serce Twoje, myśli, pragnienia, tęsknoty. Tam cały Ty.

To jest jakaś odpowiedź na pytanie, dlaczego jedni coś widzą, a inni przechodzą obok tego obojętnie. Umysł i serce wychwytują i odczytują chyba tylko to, co uznają za ważne dla siebie.

Nieraz wracam do tego zdarzenia z Gubałówki, na którą dotarłem ze swoimi przyjaciółmi. Była już późna jesień, dlatego szczyty gór były ośnieżone. Staliśmy tak, wpatrując się w piękny krajobraz. Jedna z kobiet powiedziała:

- Ale tu pięknie, jakie piękne widoki.

Na co jej mąż:

-Eee.. tam, wszędzie biało.

Patrzyli na to samo, widzieli zupełnie coś innego.

"Pewien mądry Hindus miał przyjaciela, który mieszkał w Mediolanie. Poznali się w Indiach, dokąd Włoch udał się z rodziną na wycieczkę. Hindus był przewodnikiem włoskich turystów i pokazał mi najbardziej charakterystyczne zakątki swej ojczyzny.

Read the rest of this entry »

Żyjemy w świecie przedmiotów.
Nie sposób wyobrazić sobie istnienia bez materii, bo przecież sami jesteśmy jej częścią. Jednak niektórym elementom nadajemy czasem zbyt dużą ważność. Nawet większą, niż ta, która powinna należeć się człowiekowi. Skoro można zabić drugiego, by zdobyć coś materialnego…

Read the rest of this entry »