Powiedz: TAK CHCĘ ŻYĆ!

51. Krok

Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli.
Jezus z Nazaretu.

Dylemat, przed którym staje każdy człowiek i to nie raz, ale dużo częściej w swoim życiu. Powiedzieć prawdę, czy nie powiedzieć? Jeśli mówić, to czy w każdej sytuacji, każdemu, niezależnie od spodziewanych konsekwencji?

Dylematy były, są i będą, ale wiedzieć trzeba, że życie w kłamstwie, choćby najmniejszym, pochłania mnóstwo naszej energii.
Wiem, ile kosztuje wyjawienie prawdy dużego kalibru. Wciąż odczuwam konsekwencje tego, ale jestem wolny. Nie tłumię w sobie tego, co dla mnie ważne, a co nie spodobało się innym. Zapłaciłem za to sporą cenę, ale wiem, że było warto. Stanąłem w obronie swoich przekonań i prawa do wyboru. Innym się to nie spodobało, co okazywali w przeróżny sposób. Do dziś jednak wiem, że było warto.

Ile sekretów kryje wciąż Twoje życie? Ile z nich jest sztucznie podtrzymywanych ogromnym nakładem wewnętrznej życiowej energii?

Nawet nie zdajemy sobie sprawy ile chorób, na które zapadamy, ma swoje źródło w skrywanych przez lata urazach, niezaspokojonych potrzebach i żądaniach, które leżą u podstaw tych uraz.

Prawda nas wyzwoli. Czasem "zniszczy" nasze dotychczasowe życie. Przecież powiedzenie małżonkowi, że się go zdradziło, może się skończyć rozwodem. Tak bywa. Co wtedy? Może jednak zachować niewygodny fakt dla siebie?

Nie jestem właściwym człowiekiem, by namawiać Cię do takiej czy innej decyzji. Sam musisz stanąć w prawdzie przed sobą i zdecydować, czy naprawdę kochasz drugą osobę, czy też trwanie w kłamstwie spowodowane jest ochroną przed własnym uczuciami, a czuć się możesz wrednie.

Gdy poczujesz do kogoś urazę, zadawaj sobie za każdym razem pytanie:

Czym jest rzecz, której od tej osoby chcę, a której nie dostaję?

To nie musi być coś materialnego. Oczekiwania są przeróżne. Ale ich nie spełnienie jest początkiem chowanej przed długi czas urazy i żalu.
Czy warto? Czy nie lepiej porozmawiać o swoich oczekiwaniach, poprosić o to, zapytać? Wiesz już, że nic nie tracisz. Najwyżej ktoś odmówi. A może jednak da Ci to, czego pragniesz i oczekujesz?

Często mówienie prawdy jest niewygodne. Obawiamy się, że możemy zranić cudze uczucia i nie wyrażamy własnych. W ten sposób jednak ranimy nie kogo innego, jak siebie samych.

Czy jest najlepszy moment na powiedzenie prawdy? Zawsze zastanawiałem się, kiedy rodzice powinni powiedzieć dziecku, że zostało adoptowane. Do dziś nie wiem, jak w takich sytuacjach postąpić. Myślę, że trzeba kierować się miłością i uczciwością, bez lęku, że skrzywdzimy dorastającego człowieka. Szczerość na pewno wyda lepsze owoce, niż ukrywanie prawdy.

Mówienie prawdy wywołuje mnóstwo reakcji, dlatego tak trudno ją wyjawić.
Im mniej jednak mamy do ukrycia, tym bardziej stajemy się sobą. Przestajemy się bać, że ktoś odkryje nasze karty. Z czasem nie mamy nic do ukrycia i nic do stracenia. Mówimy co myślimy, pamiętając by nie ranić specjalnie innych. Nie chodzi o brutalność w mówieniu prawdy. Nie mówię też o byciu szczerym aż do bólu. Zawsze prawda powinna iść w parze z miłością: do siebie i do drugiego człowieka. To najlepsza "poduszka" łagodząca skutki upadku na twardy grunt wyjawionego przed chwilą sekretu, czy urazy.

Od długiego już czasu w tracie rozmowy w internecie, szczerze mówię, kiedy nie mam już czasu na rozmowę, albo gdy zdarzyła się jakaś nieprzyjemna dla mnie sytuacja. Nie noszę tego w sobie. Rzeczowo i na temat. Jeśli ktoś zechce, zawsze może sie obrazić, ale to nie ja za to odpowiadam. Wolę to, od noszenia żalu do siebie, że robię coś wbrew sobie i pretensji do drugiej osoby za to, co zrobiła.

Długie zatajanie prawdy najczęściej obraca się przeciwko nam. Albo odbije się na naszych relacjach z innymi, albo na naszym zdrowiu fizycznym i psychicznym.

W mówieni prawdy pomaga wolność wobec tego, czego chcemy. Im mniej nam na czymś zależy, tym łatwiej powiedzieć prawdę z tym związaną. Wolność sprawia, że tak naprawdę nie mamy nic do stracenia. Zyskujemy zaś spokój, zapał, radość życia, harmonię i… szacunek oraz podziw innych. Wbrew temu, co nam sie nieraz wydaje, ludzie cenią szczerość. Nie wszyscy, ale większość ceni u prawdomównych ludzi uczciwość w przedstawianiu danej sprawy.

Nawet jeśli w jednej sytuacji prawda okazuje się dla nas przykra, to wiemy, że człowiek, który nam ją wyjawił, jest wobec nas szczery, a to przekłada się na inne płaszczyzny naszych wspólnych relacji.

Na podstawie J. Canfield "Zasady Canfielda".

Nie pozostaje mi nic innego, jak życzyć Ci zawsze szczerych i opartych na prawdzie relacji z innymi ludźmi. Niech prawda przyniesie uwolnienie tego, co najlepsze w Tobie i Twoich bliskich.
Nawet jeśli czasem trzeba zapłacić dużą cenę, to może jednak warto?
Decyzję za każdym razem musimy podejmować osobiście, bo tylko my wiemy, co mamy do ukrycia i jaką drogą dojść do oczyszczenia się z życiowych sekretów.

Piotr – odkrywca

Większość, o ile nie wszystkie lęki, zawierają w sobie pierwiastek strachu przed śmiercią. Bojąc się o siebie, czy innych w danej sytuacji, boimy się coś utracić. Kiedy zgodzimy się na obecność śmierci w historii swojego życia,  wtedy lęk stanie się dużo mniejszy. Choć może jest inaczej….?

"Nie żyjecie tak naprawdę, dopóki nie będzie wam obojętne, czy jesteście żywi  czy umarli. Dopiero wtedy żyjecie. Kiedy jesteście gotowi utracić życie – zaczynacie żyć. Ale jeśli zaczniecie chronić swe życie, jesteście martwi. "

Anthony de Mello "Przebudzenie"

Bardzo trudno jest w trudnych życiowych sytuacjach, dostrzeć iskierkę tego, co dobre co ludzie zwą  nadzieją na lepsze dni. Wydaje się to całkiem naturalne, ale nie jest takim do końca.

Prawdziwą naturą człowieka jest harmonia, pokój jedność ze sobą i ze światem. Każde odchylenie jest jak choroba dla słabego organizmu. Im jesteśmy silniejsi wewnętrznie, tym łatwiej sobie radzimy z tym, co wstrząsa naszym światem. Skąd brać siły?

Każdego dnia możemy napełniać się pokojem, nadzieją, harmonią i zdrowiem pod każdym względem, by w chwili przejścia przez nasze życie "burzy", mieć w sobie moc i światło.

"Wiem, żę dobro obecne w każdej chwili i w każdym miejscu i że nawet w najgorszej sytuacji można odnaleźć odrobinkę dobra. Utrata pracy, ukochanej osoby lub zdrowia sprawia, że staję twarzą w twarz z moimi największymi lękami. To normalne, że doświadczam tych lęków. Jednak wiem, że natura nie znosi stanu pustki. Kiedy coś odchodzi, z pewnością coś innego przyjdzie na to miejsce. Biorę więc glęboki oddech – lub lepiej kilka – i ufam, że życie będzie się zawsze troszczyć o moje potrzeby. Uczę się ufać. Zycie mnie kocha i z pewnością nigdy mnie nie zawiedzie. Teraz dzieje się tylko to, co służy mojemu najwyższemu dobru."

Louise L. Hay "Medytacje leczące duszę i ciało"